(Alle Sampol-artikels, behoudens die van de laatste 6 nummers, worden hier integraal beschikbaar gesteld. Geen overname zonder bronvermelding.)

De onvoltooide symfonie

No cover
november 2017
Leroy Fons
2017

Ons institutioneel model is vandaag onaf; de symfonie onvoltooid. Alhoewel de inrichting van een staatsbestel steeds meer uitgedaagd zal worden door de externe omgeving (vooral de technologische ontwikkelingen) en door de tendens van én meer supranationale én meer lokale bewegingen, is het noodzakelijk om duidelijke en standvastige keuzes te maken met betrekking tot deze inrichting. Een stabielere inrichting en meer samenwerking vanuit gemeenschappelijke doelen over de beleidsniveaus heen, zijn voorwaarden voor een meer efficiënt en effectiever overheidsoptreden.

 

In een vorige bijdrage, ‘Pleidooi voor een zevende staatshervorming’1, ging ik in op de noodzaak om het regionaal arbeidsmarktbeleid te versterken via een homogenisering van deze bevoegdheid. De goede lezer zal hebben gemerkt dat mijn discours op dit vlak gelijk was aan mijn eerdere pleidooi voor een zesde staatshervorming.2 Niet alleen stelde ik toen de behoefte vast om de bevoegdheden meer vanuit het homogeniteitsprincipe te bepalen en toe te wijzen, maar bepleitte ik ook de noodzaak om consensus te vinden omtrent de definitieve bevoegdheden van het federaal niveau.

Aan beide verzuchtingen is in de zesde staatshervorming niet echt tegemoetgekomen. Daarom blijf ik hameren op de wens om op politiek niveau werk te maken van een finale staatshervorming zoals recent ook bepleit door gewezen staatssecretaris Hendrik Bogaert.3 Zo’n finale staatshervorming gaat vanzelfsprekend veel verder dan de homogenisering van één bepaalde bevoegdheid zoals het arbeidsmarktbeleid, maar die homogenisering is er wel een onderdeel van. Daarnaast heeft dergelijke hervorming ook betrekking op de definitieve bevoegdheden van de federale staat, de interregionale samenwerking, de financiering van de bestuurlijke entiteiten, de behartiging van geschillen en de regeling van het institutioneel overleg.

Een spijtige vaststelling is dat er zo weinig wordt nagedacht over de institutionele uitbouw van onze staat, in het bijzonder ook door de overheidsmanagers die dagelijks vorm geven aan de bestuurlijke inrichting en derhalve geconfronteerd worden met bestaande interbestuurlijke deficiënties. Daardoor wordt de discussie nu vooral gevoerd rond ‘meer’ of ‘minder’ deelstatelijke bevoegdheden en niet vanuit een globaal inrichtingsperspectief. Er wordt nochtans regelmatig geklaagd over de bestuurlijke efficiëntie van ons overheidsapparaat, gelinkt aan de veellagigheid van bestuursniveaus.

(..)

Fons Leroy
Gedelegeerd bestuurder van VDAB

(Hij schrijft de bijdrage in eigen naam) 

Samenleving en politiek, Jaargang 24, 2017, nr.09 (november), pagina 51 tot 58

Noten
1/ F. Leroy, ‘Pleidooi voor een zevende staatshervorming’ in Sampol, jg 24, nr. 3, maart 2017, pp. 58-66.
2/ F. Leroy, ‘Regionalisering van het arbeidsmarktbeleid: quo vadis?’, in Sampol, jg 15, nr. 3, maart 2008, pp. 6-17.
3/ H. Bogaert op Knack.be, 13 juli 2017.

staatshervorming - arbeidsmarkt - federaal België

Free business joomla templates
Ontwerp Amsab - Powered by Amsab helpdesk