(Alle Sampol-artikels, behoudens die van de laatste 6 nummers, worden hier integraal beschikbaar gesteld. Geen overname zonder bronvermelding.)

Bezorgt Pedro Sánchez PSOE een nieuw elan?

LINKS IN EUROPA

juni 2017
2017

In de Spaanse PSOE veroverde de gedefenestreerde secretaris-generaal Pedro Sánchez vorige maand opnieuw de leiding maar rijzen er grote vragen over wie zijn bondgenoten binnen de partij zullen zijn, en hoe en met wie hij zijn aangekondigde verlinksing zal willen realiseren.

 

Eind vorige maand won underdog Pedro Sánchez ietwat verrassend de strijd om het leiderschap van de Partido Socialista Obrero Español (PSOE), nog steeds de tweede grootste partij van Spanje. De voormalige algemeen-secretaris versloeg de gedoodverfde kandidate Susana Díaz met een linkse kritiek op de huidige partijpositionering, dankzij een mobilisatie van de partijbasis en dankzij het inzicht van een deel van het partijapparaat dat alleen een ‘outsider’ voor nieuwe geloofwaardigheid kan zorgen. Zal zijn verkiezing de open oorlog in zijn partij met een consensuele vrede kunnen beëindigen? En zal de nieuwe ‘sterke’ man in staat blijken om de partij een broodnodig nieuw elan te bezorgen?

In de rechtstreekse verkiezingen, primarias, voor het partijleiderschap die op zondag 21 mei gehouden werden, heroverde de 45-jarige Pedro Sánchez met meer dan 74.000 stemmen de post van algemeen-secretaris die hij eerder al van 2014 tot 2016 bekleedde. De zege van Pedro Sánchez lijkt met 50,21 procent niet overdonderend, maar de Madrileen wint wel in alle autonome gemeenschappen, behalve in Andalucía en Euskadi, de respectievelijke bolwerken van zijn twee concurrenten. Susana Díaz, leidster van de machtige Andalusische sociaaldemocraten en minister-president van deze autonome gemeenschap, eindigde tweede met een goede 59.000 stemmen (40 procent). Hekkensluiter werd Patxi López, de sterke man van de Baskische socialisten en voormalig lehendekari van de Baskische regering, met iets meer dan 14.000 stemmen (9 procent).

DEFENESTRATIE

Vorig jaar werd Pedro Sánchez nog politiek dood verklaard nadat er vanuit zijn onmiddellijke entourage een machtsgreep tegen hem georganiseerd werd. Pedro Sánchez weigerde dat zijn Kamerfractie de stemmen zou aanreiken om een minderheidskabinet van de rechtsconservatieve Partido Popular (PP) op de been te brengen. PP kon al rekenen op de stemmen van Ciudadanos, die daarmee aantoonde dat ze helemaal niet voor politieke vernieuwing stond, maar had ook de PSOE-gedoogstemmen nodig voor de regeringsinvestituur. De zaak werd dringend. Na twee verkiezingen op rij had Spanje nog steeds geen regering. Zowel na de kiesgang van 20 december 2015 als die van 26 juni 2016 was Pedro Sánchez er zelf niet in geslaagd een meerderheid te vormen. Hij had een akkoord op zak met Ciudadanos maar slaagde er niet in het linkse Podemos mee in bad te trekken. Daar wilde men weliswaar maar al te graag in zee met PSOE, maar zonder Ciudadanos dat te rechts bevonden werd. Pedro Sánchez hield voet bij stuk met wat hij een gobierno del cambio noemde mét Ciudadanos en het kleine Coalición Canaria. Intussen had uittredend premier Mariano Rajoy, die aanvankelijk door iedereen uitgespuwd werd, de kat uit de boom gekeken. In naam van de stabiliteit - ook en vooral naar de Europese instellingen toe - en met het schrikbeeld van nakende chaos wist hij makkelijk Ciudadanos te overtuigen en vervolgens ook… de fine fleur van PSOE.

Binnen de kernleiding van PSOE werd een putch gepleegd: de tegenstanders van Pedro Sánchez namen collectief ontslag uit het federaal secretariaat waardoor de algemeen-secretaris over geen quorum meer beschikte. Vermits men daarop zijn eis weigerde om stante pede een partijcongres bijeen te roepen, restte Pedro Sánchez niets meer dan verbitterd op te stappen.

Het was voor niemand een geheim dat de 43-jarige presidente van de Junta de Andalucía, Susana Díaz, de kwade genius achter deze defenestratie was. Díaz kon rekenen op de meeste partijbaronieën én op de oude maar invloedrijke partij- en regeringsleiders Félipe González, José Luis Rodríguez Zapatero, Alfredo Pérez Rubalcaba. Op 31 oktober 2016 legde Mariano Rajoy de eed als minister-president af. Parlementslid Pedro Sánchez weigerde de PSOE-kadaverdiscipline om ‘ja’ op de investituur van de PP-regering te stemmen. Niet dat hij tegen stemde: enkele uren voor de stemming maakte hij bekend dat hij afstand deed van zijn parlementszetel.

(..) 

Vincent Scheltiens
Doctor in de geschiedenis (Power in History,
Centrum voor Politieke Geschiedenis van de Universiteit Antwerpen)

Samenleving en politiek, Jaargang 24, 2017, nr.06 (juni), pagina 65 tot 69 

Spanje - PSOE - Sánchez Pedro

 

 

Free business joomla templates
Ontwerp Amsab - Powered by Amsab helpdesk