(Alle Sampol-artikels, behoudens die van de laatste 6 nummers, worden hier integraal beschikbaar gesteld. Geen overname zonder bronvermelding.)

Hoe links is Emmanuel Macron?

LINKS IN EUROPA

juni 2017
Crespy Amandine
2017

Emmanuel Macron staat voor een immense opdracht als president. Hij heeft zowel in Frankrijk als in Europa grote verwachtingen gewekt. Maar er vallen vragen te stellen bij Macron als iemand van de linkerzijde: zijn hervormingen op de arbeidsmarkt en de publieke sector zijn op erg liberale leest geschoeid, zijn democratische vernieuwing lijkt uiteindelijk nogal beperkt en ook op een ‘ander Europa’ met meer sociale regulering en ecologische duurzaamheid hoeven we niet meteen te rekenen.

 

De verkiezing van Emmanuel Macron als Franse president heeft voor een zucht van opluchting gezorgd in menige Europese hoofdstad en in de wereld. Na Donald Trump en Brexit, en het aantreden van Theresa May in het Verenigd Koninkrijk, is het spookbeeld van een extreemrechtse president geen werkelijkheid geworden. De commentatoren die er toe doen beschouwen hem wereldwijd als een jonge, ambitieuze en dynamische kerel, die in staat moet worden geacht om het oude Frankrijk, met zijn vele werklozen en zijn begrotingstekorten, te hervormen. En in Frankrijk zelf, leeft bij velen de hoop dat hij het vermolmde politieke systeem eens flink zal opschudden en nieuwe kansen zal bieden aan jonge (en minder jonge) Fransen die vandaag worden geconfronteerd met werkloosheid, toenemende ongelijkheid en afnemend geloof in zichzelf en in hun land.

Hoewel hij nooit lid is geweest van de Parti Socialiste, dankt Emmanuel Macron zijn politieke doorbraak aan François Hollande. Die gaf hem een kans als minister van Economie, tussen 2014 en 2016. Macron wist zich te profileren als een progressieve hervormingsgezinde man die kansen wil scheppen voor iedereen, die ijvert voor een ander energiebeleid en ook het democratische bestel op een andere leest wil schoeien. Toch is niet iedereen in Frankrijk even enthousiast over hem. Het programma waarmee hij naar de presidentsverkiezingen trok, verschilde bijvoorbeeld hemelsbreed van dat van Benoît Hamon, de kandidaat van de linkervleugel van de PS bij die verkiezingen. En ook de zeven miljoen kiezers van Jean-Luc Mélenchon, het kopstuk van de extreemlinkse beweging La France insoumise, kunnen zijn opvattingen niet smaken en beschouwen hem als het vleesgeworden symbool van het neoliberale systeem dat de Fransen al zoveel onheil heeft gebracht. Meerdere vakbonden maken zich op voor een ‘sociale veldslag’ als Macron met de eerste maatregelen van zijn presidentschap uitpakt.

De hamvraag is bijgevolg of we Macron al dan niet als een hervormer kunnen beschouwen, als iemand van de linkerzijde die opkomt voor sociale rechtvaardigheid en democratische vernieuwing, en ook de ecologische uitdagingen ernstig neemt.

Amandine Crespy
Hoogleraar politieke wetenschappen, CEVIPOL/Institut d’études européennes, ULB

(Vertaling: Jan Vermeersch)

Samenleving en politiek, Jaargang 24, 2017, nr.06 (juni), pagina 48 tot 52

Frankrijk - En Marche - Macron Emmanuel

Free business joomla templates
Ontwerp Amsab - Powered by Amsab helpdesk